Yazı Detayı
09 Mayıs 2019 - Perşembe 17:04
 
ÇOCUKLARDA DAVRANIŞ BOZUKLUĞU: SALDIRGANLIK
PSK. RABİA ELİBOL
[email protected]
 
 

     Saldırganlık, bir bireyin kendisine ya da çevresine yönelik fiziksel veya psikolojik olarak incitmek, zarar vermek amacıyla yaptığı bir davranıştır. Bilmeden istemeden birinin canını yakmak saldırganlık davranışı olarak tanımlanmaz. İnsanlarda doğuştan gelen davranışların öğrenmeyle değişime açık olduğu bilimsel çalışmalarla kanıtlanmıştır.  

     

   Saldırgan çocuk, yaşıtları ve çevresiyle uyumlu ilişkiler kurmakta zorlanabilir ve çevresiyle geçinmekte zorluk yaşayabilir. Ailesi ve çevresiyle sürekli bir çatışma içerisinde olabilir. Genel olarak kavgacı bir tutum izler. Kurallara uymayı tercih etmeyebilir ve genel olarak büyüklerine karşı gelebilir. Problemlerini bilek gücüyle çözmeye çalışabilir. Her zaman kendini haklı çıkarmaya çalışabilir. Hatalarından çoğu zaman ders almaz ders alsa bile tekrar yapmaktan kaçınmayabilir. Evde ve çevrede sürekli sorun yaratabilir. Bu çocuklar ruhsal sıkıntılarını çoğu zaman davranışlarına yansıtabilirler. Fakat çocuklarda görülen yaramazlık ara sıra olan kavgalar geçimsizlikler çocuğu saldırgan olarak tanımlamaya yeterli değildir. İstekleri engellenen çocuk bebekken bile öfke ile tepki verebilir. Ağlamak, tepinmek, altını ıslatmak, kafasını duvara vurmak gibi davranışlarda bulunabilir. Çocukta güven duygusu geliştikçe iç huzur artar tepkilerini dizginlemeyi öğrenebilir. Saldırgan çocuğun güven duygusu gelişmemiş olabilir. Karşı taraftan iyilik beklemediği için ilk olarak saldırıya geçebilir. Kendi görmediği saygıyı başkalarına gösteremez. Saldırgan çocuk çoğu zaman sevildiğine inanmayabilir bu nedenle de kendine karşı olan saygısı az olabilir. Saldırgan davranarak kendini güçlü göstermeye çalışabilir.  Saldırganlığı kısıtlamak çocukta gerginlik yaratabilir. Uygun yoldan saldırganlığını boşaltamayan çocuk kendini ısırabilir, saçını asılabilir, tırnak yeme davranışı gösterebilir. Dıştan gelen kısıtlamalar ne kadar büyük olursa çocukta o denli tepkili olabilir. Evde şiddet olan ortamlarda yetişen çocukların saldırgan olma olasılığı son derece yüksektir. Anne babaya karşı güçsüz olan çocuk çevresine karşı saldırgan tavırlar sergileyebilir.  Evde disiplinin olmadığı çocuklar da saldırgan davranışta bulunabilir. Çocuk disiplin olmayan evlerde sınır konmadığı için kurallara uymayabilir. Saldırgan çocuk suça yatkınlık kazanabilir. Katı cezalar, dengesizlik, anlayışsızlık çocuğu suça iten etkenlerden olabilir. Aile içinde olan dengesiz tutumlar çocuğu şaşkınlığa uğratabilir. Annenin babanın çocuğu çok severken bir anda vurup kızması çocukta şaşkınlık etkisi yaratabilir güven duygusunu ve hislerini zedeleyebilir. Bu duruma maruz kalan çocukların bir süre sonrada duygularında bozulmalar meydana gelebilir. Saldırganlık genetik bir özellik değildir. Sonradan da öğrenilebilen bir davranıştır. Aile bu durumda çok önemli rol oynar.  Saldırganlık davranışının kökeni çocukluk yıllarından da kaynaklanıyor olabilir. Çocukken aileden çokça şiddet gören bir çocuk ileride istemese bile kendi çocuğuna şiddet gösteriyor olabilir ve kendi çocuğu da saldırganlık duygusunu öğrenmiş olabilir. Çocuk ailedeki şiddete karşı bir savunma yöntemi olarak da saldırgan davranışlar ortaya çıkarabilir. Çocuk zarar verici davranışlar karşısında saldırgan tavırlar sergileyebilir. Çocuk şiddete maruz kaldıkça öfkesini çevresine yansıtabilir. Engellenen çocukta da saldırganlık davranışları görülebilir. Yetişkinlere saçma gelen konular çocuk için önemli olabilir ve engellenmek istemezler. Fakat çocuk kendi başına bir birey olduğunu kanıtlamak istemektedir ve engellenmekten hoşlanmayabilir. Engeller karşısında öfkelenerek saygınlık kazanmak isteyebilir ve ailesine kendi benliğini kabul ettirmeye çalışabilir. Bunu yaparken de saldırgan davranışlarda bulunabilir. Birçok aile çocuğu engelleyerek çocuk eğitimini sağlayabileceğini düşünür fakat çocuğu engellemek onu daha çok saldırgan yapabilir. Çocuğun çocuk olmasına izin vermeli onu engelleyerek saldırganlık davranışı sergilemesine izin vermemeliyiz.

  

    Saldırganlık davranışı gösteren çocuklar spora ve farklı aktivitelere yönlendirebilir böylelikle deşarj olurlar. Anne babanın tutumlu olması son derece önemlidir. Çocuğa hoşgörülü olmak gerekir. Çocuğun istekleri saldırgan davranışlar sonucu yerine getirilmemelidir. Saldırgan davranışlarının istenmeyen davranış olduğu belli edilmelidir. Saldırgan davranış karşısında çocuk dayakla cezalandırılmamalıdır. Aile sakin kalmalı normal davranmalıdır. Çocuk saldırgan davranışlar sergilerken onunla tartışılmamalı sakinleştiğinde davranışı hakkında konuşulmalıdır. Ailenin çocuğa karşı şiddet uygulamaması gerekmektedir. Çocuk benliğini kanıtlamaya çalışırken ona karşı saygılı olmak gerekmektedir.

 
Etiketler: ÇOCUKLARDA, DAVRANIŞ, BOZUKLUĞU:, SALDIRGANLIK,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
Haber Yazılımı